By In Uncategorized

دلم یک غروب زیبا میخواهد

  نویسنده: مژده حبیب – محصل ژورنالیزم و ارتباطات عامه

امتیاز تصویر: منصور ابراهیمی – محصل ژورنالیزم و ارتباطات عامه

دلم یک غروب زیبا میخواهد دور از دغدغه های زندگی تا بروم به بام مانند روز های دیگر، غروب را تماشا کنم. پرنده های را در که آسمان نیلگون پرواز میکنند. میخواهند آزاد باشند و به هر جا خواستند بروند. به اطرافم نگاه کنم، به طبیعت که با چی ظرافتی نقاشی شده، به کوه ها خیره شوم کوه های که نشانه مقاومت و محافظت است. و در آن غروب زیبا با خود در سکوت فرو روم به زندگی، به گذشته و آینده فکر کنم. تماشای غروب برایم درس بزرگی است. چون در واقع نوعی طلوع است. غروب من را به یاد این می اندازد که هیچ چیز در زندگی پایدار نیست، اینکه قرار نیست هر روز خوب باشد و یا بد، خوش باشیم و یا هم خفه، برنده باشیم و یا بازنده . چرا که همه این روز ها میگذرد و این ما هستیم که در هر حالت باید تاب بیاوریم، از روز های بد ما درس بگیریم تا روز های خوب را بسازیم. نباید همیشه انتظار روز های خوش را داشته باشیم چون قرار نیست بیاید بلکه ما باید روز های خوب را بسازیم. زندگی هم به همین منوال میگذرد باید تلاش کنیم برای موفق شدن. گذشته درس و تجربه برای آینده است زمانی به گذشته ما فکر میکنیم میبینیم و درک میکنیم که هیچ تلاش ما بی فایده نبوده، شکست های ما تجربه و موفقیت های ما دست آورد بود و مهمتر از همه، همین که تلاش کردیم کافیست.

Read more

By In Uncategorized

دریچه مراد خانی

. دریچه ای زیبای بود
من تنها اولین شخصی نیستم که با باز نمودن این دریچه بی صبرانه منتظر بودم، به مانند من خیلی اشخاص وقتی به محل مراد خانی میایند دل شان می شوند تا این دریچه را باز نموده و از فضایی که پشت این دریچه وجود دارد و از فضایی آن دیدن نمایند من هم این دریچه را باز نمودم چشمم به این فضایی قشنگ افتاد و خواستم این فضا و لحظه را قید دوربین نمایم

Read more

By In Uncategorized

5 Tips to Jumpstart Your Fulbright U.S. Scholar Program Application

Source: Fulbright Scholar Program Website

In advance of the Fulbright U.S. Scholar Program 2021-2022 competition beginning in Februrary, here are five tips to get a head start on your application:

1.    Join My Fulbright network to receive regional and discipline updates.  

My Fulbright provides applicants with information about recent program updates, webinar schedules, helpful resources, and suggestions for a strong application. Sign up today!

2.    Connect with Fulbright alumni in your field or region of interest.  

The Fulbright Scholar Directory helps applicants learn more about past projects and country priorities in your discipline. Many applicants reach out to alumni listed in the directory to learn more about their Fulbright experience or for assistance connecting with host institutions.

3.    Attend a Fulbright campus/conference presentation or webinar

If possible, we recommend that you attend a presentation or webinar hosted by Fulbright staff or alumni. During these sessions, you will learn important information about how the application and review processes work and hear recommendations on how to develop a compelling proposal.

4.    Connect with your Fulbright Liaison on campus to learn about supporting policies.

Fulbright Scholar Liaisons are a network of more than 2000 committed individuals working with faculty and administrators at U.S. higher education institutions, who advise applicants on the Fulbright U.S. Scholar Program. Reach out to your Fulbright Liaison to learn more about your institution’s Fulbright policies and procedures, connect with Fulbright alumni on campus, and even receive feedback on your application materials. 

5.    Connect with a member of the CIES Outreach & Recruitment team at IIE.

Each world region is managed by an Outreach & Recruitment team member, whose contact information can be found in each award description on the CIES website’s Catalog of Awards. Please direct any questions about specific award requirements or country preferences to the team member listed. You can connect with them via email or schedule a phone consultation to discuss your application.

Read more

By In Uncategorized

آرزو داشتم با هنر خودم درد دل کنم

نویسنده: زهره جلال- محصل دیپارتمنت ژورنالیزم و ارتباطات

آرزو داشتم با هنر خودم درد دل کنم ، و آنچه را که نگفتنی است ، بیارم بیرون بریزم، دلم میخواست می توانستم به خود بگویم زندگی ادامه دارد هیچ وقت دست تسلیم بالا مکن.

دلم میخواست خودم را نقاشی کنم برایم بال های برای پرواز بدهم،دلم میخواستم بگویم چرا در زندگی هیچ چیز مرا خشنود نمیکند ، دلم میخواست به کسی دل می باختم و همه چیز را فدایش میکردم

حداقل آرزو داشتم آنچه را برای شخصیت من نیافتی است بتوانم در پرده نقاشی بیان کنم .

این آن مصیبت است که گفتنش در چند کلمه سهل و روان است، با یک جمله تمام میشود اما انسان یک عمر آن را می چشد و درس می‌گیرد.

Read more

By In Uncategorized

اگر صلح بیایه به پامیر میروم

نویسنده: صدام صیام پناه – محصل پوهنځی علوم سیاسی و روابط بین الملل

اگر صلح بیایه به دور ترین‌ و مرتفع ترین نقطع پامیر میروم. با مردمان ان روستا صبحانه میخورم، قیماق وطنی، شاید مسکه غژ گاو یا صبر صبر شاید شیر اشتر.
اگر آتش بس شوه؛ میرم واخان بدخشان، لباس محلی می پوشم، با ان میخوانم، رقص محلی میکنم، نی می‌نوازم. درواز بدخشان‌میرم، آنجا با مردمان خوشرو خوش کلام دیدار میکنم، سروده شعر از سمیع حامد را زمزمه میکنیم؛ .(عاشق درواز ام ایی جانم ) یا هم سرود مست و‌ زیبا میرمفتون را خواهم شنید
در دره های زیبا (واخان، َشغنان، نسی ،درواز، اشکاشم، فیض آباد) سروده های زیبا از بازگل بدخشی را خوب بلند پخش میکنیم.

اگر آتش بس شوه، شما چی پلان ‌دارین؟

Read more

By In Uncategorized

نمایشگاه عکاسی پوهنتون کاردان

نویسنده: نثار آژیر – محصل پوهنځی ژورنالیزم

خوشبختانه توانستم رقابت چالش بر انگیز عکاسی را با سعی و تلاش فراوان با‌ کسب مقام اول سپری نمایم.
گمان من این است گاهی همین موفقیت های کوچک است که ما را وادار می سازد تا موفقیت های بزرگتر را تجربه و لمس نماییم. از تمام دوستانم که افتخار بخشیدن و در این نمایشگاه اشتراک نمودند جهان‌ سپاس.
دست تان را با مهر می فشارم و از هر یک تان سپاسگزارم . از تمام آموزگارانم که در این راستا با من همکار‌ و همگام بودند سپاسگزاری نموده و برای شان آرزو بهترین ها را داشته باشم
ممنون تان
آژیر


Read more

By In Uncategorized

برف های کابل

امتیاز تصویر: نسیم دادفر – محصل اداره تجارت پوهنتون کاردان

Read more

By In Uncategorized

دلم میشه آتش بس شوه

نویسنده: صدام صیام پناه – محصل پوهنځی علوم سیاسی و روابط بین الملل

دلم میشه آتش بس شوه، صلح بیایه، مادر و پدرم به تشویش آمدنم نباشه، درس بخوانم، به وطن عشق بورزم، کار کنم، برم مندوی و مرادخانی، خرید کنم، چکر بزنم، مرا بخاطر مبایلم نکشند و از طرف شب قدم بزنم.
دلم میشه انتحاری نباشه، بریم نورستان و بدخشان، با مردمانشان چای بنوشیم،از همدیگر پذیری قصه کنیم، توت و چهار مغز بخوریم، قدم بزنیم، بخندیم، چیغ بزنیم، برقصیم، اشپلاق بزنیم، ماست وطنی بخوریم، شوربا تُند و تیز بخوریم، قابلی چرب نوش جان کنیم. دلم میشه بریم سر کوه، با آسمان قصه کنیم. دریای خروشانش، درختان بلندش و آسمان آبی اش را لمس کنیم. بالای درختان بالا شویم، با کبوتران آزاد، از آزادی قصه کنیم.
دلم میشه صلح بیایه.

دل شما چی میشه؟

Read more

By In Uncategorized

پرندگان آواز می خواندند

نویسنده: زهره جلال – محصل پوهنځی ژورنالیزم و ارتباطات

صدایی دلنیشین و خوشایندی به گوشم میرسید، صدایی چهچه زیبایی کنری ها،و پرنده گان به این کوچه رنگ دیگری بخشیده بود، آواز شان به گوش ها شنیده می شد.هنگام که به این کوچه های تنگ قدم به قدم وارد شدم، چشمم به ساختمان های خمیده و فرو رفته افتاد که قدمت تاریخی داشتند و در جنگ های داخلی کشور از بین و تخریب شده بود به دکان های کهنه که مملو از قفس ها،پرنده گان رنگارنگی بود. نظر ام را به خود جلب کرد،افراد محسن و ریش سفید داخل دکان های نشسته و پیش روی این دکان ها با همان قفس ها چیده شده بود،تا اشخاص که به خرید این پرنده گان میایند بتوانند به راحتی پرنده دلخواه خود را خریداری کند، بشتر افرادمحسن و ریش سفید علاقمندی به این ‌ پروندها داشتند.چون هنوز هم در برخی ازشهرها و روستا ها سر گرمی شماری به پرندگان وجود دارد تا بتوانند ان را به جان هم بی اندازند و شرط بندی کنند،بعضی ها بخاطر اینکه از آوازخوانی پرندگان خوش شان میاید آن را خریداری می نمودند. پیش از اینکه به کوچه کاه فروشی بیایم تصورم این بود که در این کوچه کاه و علف فروخته میشود، اما این کوچه محل خرید و فروش پرندگان زیبا است.واقعا عبور کردن از این کوچه کاری مشکل است بخاطر ازدحام در این کوچه تنگ باعث میشودکه به راحتی نمیتوان این کوچه را طی نمود،اما آنقدر این صدا ها به گوشم چنگ میزد که رفته رفته به آخر این کوچه رسیدم و از انواع پرندگان دیدن نمودم.

Read more

By In Uncategorized

قصه زمستانی امشب من

نویسنده: زهره جلال – محصل پوهنځی ژورنالیزم و ارتباطات

امشب همانند شب های دیگر زمستان است که برق نداریم ، هر چند زمان رفت و آمد برق کابل در زمستان معلوم نیست، اما از برکت این بی برقی است که امشب بیشتر وقت را کنار خانواده ام سپری کنم و باعث میشود که از قدیم ها برای مان تعریف کند.
دوست دارم از قصه های قدیم و از شهر کابل برایم تعریف کنند . پدر ام هر چند قصه های از قدیم را خیلی کم به زبان میاورد اما بعضی مواقع که برق نباشد بخاطر این که همه دور هم هستیم . از پدرام میخواهم که از دوران محصلی خود برای ما تعریف کند، وی نیز برای ما تعریف می کند از زمان که در دانشگاه کابل محصل بود، اینکه با دو افغانی از قلعه فتح الله تا دانشگاه کابل رفت و برگشت می‌کرد و با پنج افغانی که در خانه برایش میدادند غذای چاشت اش را میخرید. این درست قصه های ۴۵ سال قبل است که برای ما امشب قصه کرد و از روزهای امتحانات که چطور درس میخواند و اول نمره صنف خود بود . برایم این قصه ها خیلی خوشایند بود و هیچ وقت از شنیدن آن خسته نمی شوم. از آرامش و خوشی های آن زمان که همه با دل خوشی و امیدواری زندگی می‌کردند هر لحظه زندگی شان پر از شادی و آرامش بود، نه کسی به فکر این بود که فردا چی اتفاق خواهد افتاد و نه در فکر نا امنی و درد رنج. هر باری که از قدیم ها برایم تعریف می کنند عاشق آن زمان می‌شوم . عاشق شب های تاریک آن زمان که یک چراغ الکین تمام خانه ای دل های شان را روشن و پر از مهر و محبت می‌کرد، خصوصا شب های زمستان که زیرصندلی می نشستن و باهم قصه و خنده میکردند.
ساعت۹ شب است و هنوز هم خبری از برق نیست، اما قصه های شیرین پدرم خیلی خوشایند بود که نفهمیدم چه زود زمان گذشت. با خود گفتم واقعا امشب که ما داشتیم بدون برق و دور از صفحات اجتماعی همه در کنار هم با همان صمیمیت های قدیم و دور از دغه دغه های زندگی لذت می بردیم و فقط آرزو کردم یک آرامش و یک صمیمیت که فعلااز تمام خانواده ها دور شده دوباره به خانواده ها بیاید.
این هم قصه زمستانی امشب من 

Read more